Wibo Langendoen heeft de Kilimanjaro beklommen en het gesponsorde geld schenkt hij aan de Bambihof
Ben je benieuwd hoe die klim is verlopen lees dan verder
Reisverslag beklimming Kilimanjaro, Tanzania
24/02/07
De vlucht van 9 uur van Amsterdam naar Kilimanjaro was zo voorbij en weer anderhalf uur later zaten we in onze hotelkamer in Moshi.
25/02/07
Na
het ontbijt fietsen gehuurd en de
omgeving verkend.Moshi is een uitvalbasis voor mensen die de Kilimanjaro willen beklimmen, verder is het een arm dorp met vriendelijke bewoners.
’s Avonds krijgen we een briefing van onze gids voor de komende dagen.
26/02/07
Marungu-Mandara
Met een busje worden opgehaald en na een uur afgezet bij de Marungu-gate, het start en finishpunt van ons avontuur.
Het eerste gedeelte is door tropisch regenwoud.
Na vier uur wandelen komen we aan bij het eerste kamp, genaamd Mandara, gelegen op 2.700 meter.
Na aankomst wordt er thee gedronken en gepraat met mensen die dezelfde route volgen.
Voor het avondeten wordt er nog een kleine beklimming gedaan naar een hoger gelegen krater onder het mom van walk high, sleep low.
Dit wordt gedaan om hoogteziekte zo veel mogelijk te voorkomen.
27/02/07
Mandara-Horombo
Om half 9 vertrekken we met als doel vandaag kamp Horombo op 3700 meter.
Met tien kilo in allerlei spullen maar vooral water in de rugzak wordt de tocht begonnen.
Je moet minimaal vier tot vijf liter vocht binnen krijgen per dag om fit te blijven.
Bij hoge temperaturen lukt dat wel maar naarmate het kouder wordt, wordt dit steeds lastiger.
Tot de middag lopen we in een flink tempo, door verschillende vegetatiezones.
Bomen groeien hier niet meer alleen lage struiken met soms eetbare besjes.
Na de lunch die we ’s ochtends krijgen uitgereikt en in onze rugzak meedragen, kan ik het ritme maar moeilijk vinden.
Na uren geslenter en te weinig hebben gedronken komen we in de middag aan.
Na het wassen van mijn gezicht en voeten gelijk maar bed in gedoken, later word ik wakker met hoofdpijn en darmklachten en dat is nou net wat je wil voorkomen.
Toch maar wat gegeten en weer naar bed..
28/02/07
Horombo
Vandaag
hebben we een acclimatisatiedag,
om aan de hoogte te wennen en daarbij kan mijn lichaam ook wel wat
rust gebruiken. Vandaag maken een kleine klim naar Zebra-rots op 4100 meter en weer terug naar het kamp.
Tijdens het lopen is mijn buik rustig gelukkig en kan ik genieten van de omgeving met de schitterende rotspartijen en vergezichten.
Je eet drie keer per dag, wat meestal bestaat uit brood, soep en avondeten.
Dit wordt klaargemaakt door een kok die met ons meereist tezamen met vier dragers en een gids met assistent.
Onze gids vertelt weinig van de omgeving e.d. maar dat verbaasd ons niet.
Een aantal dagen later zeggen we dat tegen hem, maar hij is het niet met ons eens.
01/03/07
Horombo-Kibo
Na een wederom slechte nacht was ik blij dat we om zes uur gewekt worden met het bekende goodmorning en het teiltje warme water.
Vandaag is het een 14 kilometer lange route die redelijk vlak lijkt maar dat absoluut niet is.
Het eerste gedeelte zie je hier en daar nog een struik maar later alleen nog maar zand en rotsen.
Na de lunch heb ik al snel een goed ritme te pakken en redelijk voorspoedig verloopt het laatste stuk al lijkt op het eind het kamp bij elke stap die we doen verder van ons af te gaan.
Uiteindelijk komen we rond drie uur
’s middags in
het
laatste kamp genaamd Kibo.
Mijn handen zijn verbrandt door de zon
terwijl het hier rond het vriespunt is. Snel wat proberen te eten terwijl er ondertussen buiten een sneeuwbui overtrekt.
Na het eten gaan we slapen want vanavond om elf uur gaan we het laatste gedeelte proberen te overwinnen om met zonsopgang bovenop te zijn.
Door de kou en mijn matige gesteldheid kan ik de slaap niet vatten, heel mijn lichaam bibbert en mijn hartslag wil niet omlaag.
Tien uur ’s avonds worden we gewekt en een uur later slaan we de deur dicht om de kou en het laatste stuk te trotseren.
Tot halverwege gaat het goed, het is volle maan dus hoofdlampen zijn niet direct nodig.
We lopen zigzaggend door een soort grof grind de berg op.
Dit moet wel want de helinghoek is zeker 60 graden.
Hoe hoger je komt hoe minder zuurstof er in de lucht zit en dat merkt je.
Daarentegen mogen de pauzes niet te lang zijn want dan koel je teveel af en wordt je niet meer warm.
Ik voel langzaam de energie uit mijn lichaam lopen, ik probeer nog wat te drinken en druivensuiker met energierepen tot mij te nemen maar het gaat eigenlijk alleen maar slechter.
Na een paar keer te hebben overgegeven en het gevoel dat je niet meer weet welke kant je op loopt, wil ik er eigenlijk wel mee stoppen.
Onze gids blijkt een goede motivator en het laatste stuk tot Gillman’s point klauter ik net als mijn reispartner over rotsblokken die half besneeuwd zijn als of mijn leven er van afhangt. De laatste stappen maak ik eigenlijk niet meer bewust mee, er gaat teveel langs mij heen.
We staan bovenop de Kilimanjaro en mijn doel is bereikt.
De afdaling van drie uur is een ramp, een aantal keren val ik zonder gelukkig mij te verwonden.
02/03/07 en verder
Eenmaal terug in het Kibokamp probeer ik te slapen maar mijn hart gaat tekeer als een voortrazende locomotief en mijn hoofd voelt als een draaimolen.
Uiteindelijk weet ik dan wat hoogteziekte is.
Na een paar uur komt mijn reispartner aan in het kamp.
We pakken alles in en zonder rust te nemen zakken verder af naar het Horombo kamp waar slapen door de lagere hoogte wel mogelijk is.
De volgende dag lopen we met veel spierpijn maar met een zeer tevreden gevoel terug naar ons start/finishpunt.
Hier krijgen we ons certificaat uitgereikt, vervolgens rijden we terug naar ons hotel .
De volgende dag vliegen we terug.
Uiteraard blijft het mooiste van reizen het thuiskomen waar ons een warm onthaal wachtten.
Op het vliegveld kon ik mijn zoon en vrouw al in de armen sluiten en op het Rabokantoor in Lelystad was er ook een zeer collegiaal onthaal.
Mensen bedankt voor alles en in het bijzonder een dankwoord voor de sponsoren en ik zou zeggen loop eens op een mooie middag naar de Bambihof om te genieten en te zien dat uw bijdrage goed besteedt is.
p.s. de sponsorbijdragen mogen geboekt worden op 3376.23.082 tnv W.C. Langendoen.
Over twee weken verwacht ik dat alles wel binnen is, zodat ik het totaalbedrag middels een cheque kan overhandigen aan de beheerder van de kinderboerderij De Bambihof.
