De dubbele bodem van Swifterbant

Ongeveer 3000 jaar voor Christus was in deze regio al een gemeenschap aanwezig die door te vissen en landbouw te bedrijven hun medemensen van eten kon voorzien.
Hiervan zijn aan de rivierduinweg bij opgravingen de bewijzen voor gevonden zoals spelt korrels en een aardewerken kom die zo specifiek was voor Europa dat archeologen deze vernoemd hebben naar de plaats waar die gevonden is welke bekend staat onder de naam “Swifterbantcultuur”

Onder de term Swifterbantcultuur vatten archeologen het leven van een groep mensen samen die van 5000 tot 3400 voor Christus tussen de Schelde en de Elbe leefden.
Deze cultuur is vernoemd naar de vindplaats: Swifterbant.
Er zijn in de jaren 1960-1970 onderzoekingen gedaan op een paar vindplaatsen ten westen van Swifterbant.

Daar is onder andere een grafveld gevonden met 9 graven, waaronder de beroemde Swifterbantman met zijn barnstenen hoofdtooi.
Uit de vondsten is gebleken dat de bewoners – die leefden op de oeverwallen – leefden van de jacht, visserij en het verzamelen van allerlei planten en knollen.
Er werden echter ook graankorrels en aardewerk gevonden.
Dat is voor een jager en verzamelaar ongebruikelijk.
Graankorrels duidden op landbouw.
Aardewerk hoort bij een leefwijze van een agrarische samenleving, waarbij de mensen op min of meer vaste woonplaatsen verblijven.

Het Swifterbanter aardewerk is zeer herkenbaar.
De aardewerken potten hadden een buikig profiel en naar buiten gebogen randen die werden versierd met gaatjes en rechthoekige indrukken.

Zo’n 5000 jaar later moet het welhaast toeval geweest zijn dat architect van Mourik bij het ontwerpen van Swifterbant uit is gegaan van een dorpspark, De Greente, in de vorm van een visgraat structuur.

Wat wel doordacht is om de kerktoren van Swifterbant zo te bouwen dat het lijkt of er een vis op het droge naar lucht hapt.
Rijdend van Dronten naar de ketelbrug gaat deze top van de toren open en dicht.

Swifterbant ontmoet Swifterbantcultuur, toekomstvisie?

De op stapel staande herinrichting van dorpspark De Greente is door Dorpsbelangen aangegrepen om Swifterbant’s identiteit zichtbaar te maken.
Die identiteit is verborgen in Swifterbant’s dubbele bodem.
Op de plaats waar Swifterbant nu ligt leefden tussen 5000 tot 3400 voor Christus ook mensen.

In het herinrichtingsplan van De Greente tot ontmoetingsplaats van jong en oud zijn het visgraatontwerp van het huidige Swifterbant en kenmerken van de oude Swifterbantcultuur verenigd.

Het visgraatontwerp van de huidige dorpskern wordt benadrukt door de inrichting van het park.
De speciale vorm van het podium voor culturele activiteiten verwijst naar de Swifterbantcultuur
Door de herinrichting van het park kunnen de bewoners van Swifterbant niet alleen genieten van het park en haar faciliteiten, maar biedt het de mogelijkheid dat kleinschalige activiteiten gebruik kunnen maken van het thema van de herinrichting; Swifterbant en haar cultuur.

Door de samenwerking met het “Nieuwland Erfgoedcentrum” in de toekomst uit te breiden, kunnen zowel de tentoonstelling over de Swifterbantcultuur in het Nieuwland Erfgoedcentrum en de activiteiten rond de Greente worden versterkt.